مزامیر حضرت داوود
 

مزامیر حضرت داوود

 

 
   
 

 

 

نام کتاب: مزامیر داوود
نام مترجم : فاضل خانی
ناشر : انجمن کلیمیان تهران
سال انتشار: چاپ اول 1378 و چاپ دوم 1389
تعداد صفحات: 217 صفحه
موضوع: مذهبی

مقدمه
انجمن كليميان و انتشار تهيليم (مزامير داويد)
«تهيليم» كتاب مزامير حضرت داوود يكي از معتبرترين منابع ديني ، اخلاقي و فرهنگ يهوديت است. متن شعرگونه مزامير حضرت داوود نه تنها بصورت كتاب موجود، مورد استفاده يهوديان و علاقمندان مي‌‌باشد، بلكه مي‌‌توان گفت؛ بخش عمده متون دعاهاي روزانه ـ هفتگي و اعياد و ساير مراسم از مزامير حضرت داوود تشكيل شده است.
اداي حق‌مطلب درباره اهميت «تهيليم» در فرهنگ ديني و اعتقادي يهوديان در اين مختصر نمي‌‌گنجد و مطالعه كتاب مزامير حضرت داوود خود بيان كننده دلنشين‌‌ترين و گوياترين اصول توحيد و ستايش غزل‌‌گونه خداوند و نعمات او است كه همواره مورد تحسين مردم جهان بوده و البته گاهي نيز با تعابير نادرست همراه بوده است.
از مزاميرحضرت داوود ترجمه‌‌هاي گوناگون وجود دارد، بخش‌‌هايي از ترجمه مرحوم حاخام حييم موره موجود است و اخيراً چند ترجمه از «تهيليم» در خارج از كشور منتشر شده كه هيچكدام ارزش و استحكام ترجمه حاخام حييم موره و ترجمه‌‌هاي قديمي را ندارد.
در ترجمه‌‌اي كه اينك در اختيار خوانندگان عزيز است ترجمه مجموعه كتب مقدس پايه كار قرار گرفته و از آن استفاده شده است، البته بعضي لغات و اصطلاحات در ترجمه كتاب مذكور بعد از گذشت هفتاد سال چنان مهجور و دور از ذهن شده است كه بازنگري و انتخاب معادل‌‌هاي بهتر ناگزير به نظر مي‌رسيد و بر همين مبنا ترجمه مذكور بازبيني شده و بدون اينكه اصل كتاب به لحاظ اصالت ترجمه و وفاداري به متن مورد ترديد قرارگيرد، بازنويسي گرديده كه اميدواريم مورد قبول قرارگيرد. در واقع مي‌‌توان گفت انگيزه انتشار «تهيليم» بوسيله گروهي از دوستان و مخصوصاً آقاي هرصل گيدانيان مطرح شد و هيئت مديره انجمن كليميان وكميته فرهنگي انجمن كليميان آن را پيگيري نمود و نتيجه آن كتابي است كه در دست شما است. در تدوين و انتشار اين كتاب خانم دوريس نوري‌‌اليان و ژانت عبديان و آقايان : سليمان‌‌حكاكيان - فريد طوبيان - مردخاي امين شموئليان- يعقوب برخوردار و هارون يشايائي رئيس هيئت مديره انجمن كليميان زحمات فراوان كشيده‌‌اند كه بدينوسيله از آنها قدرداني مي‌‌نمائيم.
هيئت مديره انجمن كليميان آذرماه 1378

ديباچه
تهيليم اولين كتاب از سري كتب «كتوبيم» مي‌‌باشد چنانچه از نام كتاب بر مي‌‌آيد تهيليم شامل اشعار و سرودهايي در وصف و ستايش الهي و خلقت اوست. تهيليم تفاوت بارزي باساير كتب نبوي يهوديان دارد، در نوشتار انبياء اين خداوند است كه بوسيله انبيايش با انسانها سخن مي‌‌گويد، ولي در مزامير اين انسانها هستند كه بصورت فردي و يا جمعي با خدا سخن مي‌‌گويند. گاه با نماز و استغاثه و گاهي با شكرانه و ستايش. يكي از متفكرين مي‌‌گويد «مزامير آينه‌‌هايي هستند كه حتي كوچكترين تأثيرات وارد آمده برنفس را همچون نگراني‌‌ها، شادماني‌‌ها، ترس، شك، اميد، و ياس، رنج و سرگرداني منعكس مي‌‌سازند.
مزاميرحضرت داويد از آنچنان تنوع بياني و موضوعي برخوردار است كه هر نياز و خواسته‌‌اي را برآورده مي‌‌سازد.
شايد بخاطر همين ويژگي است كه در ايام قديم لِوي‌‌ها كه از نواده‌‌هاي « لوي» يكي از فرزندان حضرت يعقوب بودند و خداوند مسئوليت تشريفات معبد مقدس را به آنان محول نموده بود، بسياري از مزامير را همراه با مراسم قرباني در خانه خدا با آهنگ و نواهاي متنوع موسيقي مي‌‌سرائيده‌‌اند.نوع سرود‌‌ها تعيين كننده نوع آلات موسيقي و آهنگ مناسب آن سرود خاص بوده، زيرا يك شعر نيايشي با سرود تسبيحي يا شعر مرثيه‌‌اي متفاوت است. البته با وجود تحقيقات بسيار ماهيت آلات‌‌موسيقي و يا آهنگهايي كه در آغاز مزامير ذكرگرديده‌‌اند، مثل «نِحيلوت»،«شِمينيت»،«شيگايُون»،«شُوشَنيم» و ... بدرستي مشخص نگرديده‌‌است.
هارامبام در شرح مراتب نبوت به درجه‌اي اشاره مي‌‌كند كه انسان در بيداري احساس مي‌‌كند حالتي در وجود او حادث شده و نيرويي او را به سخن مي‌‌آورد و او سخنان لطيف و حكمت آميز و يا ستايش گرانه يا نصايح مفيد و حتي مطالب اجتماعي و يا الهيات بر زبان مي‌‌راند. او اين فيض عقلاني را كه از جانب خداوند نازل مي‌‌گردد «روئَح هَقوُدِش» مي‌‌نامد ، و مي‌‌گويد كتاب تهيليم حضرت داويد از جمله اين كتب است كه با درجه «روئَح هقودش » تاليف شده‌‌اند و به همين خاطر اين كتاب جزو «كتوبيم» يعني « با الهام نوشته شده » از مجموعه سه‌‌گانه تَنَخ (توراه- نوييم- كتوبيم) جاي گرفته است. درباره همين نوع الهام است كه حضرت داويد مي‌‌فرمايد: «كلام او بر زبانم جاري‌‌است».
در ادبيات و زبان نگارش انبياء يهود بخصوص در رابطه با صفات و اثرات باريتعالي اصطلاحي در تلمود وجود دارد كه مي‌‌گويد «تورا با زبان انسانها سخن گفته است ». يعني در ظاهر امر آنطور نوشته شده كه تمام قشرهاي مردم بتوانند با ساده انديشي خود نيز دركي از خداوند بيابند، در غير اين صورت چطور مي‌‌توان شكوه و عظمت الهي را به آنان تعليم داد. بدين خاطر برخي از صفات و افعال مادي براي معرفي و اعلام وجود الهي به عاريه گرفته شده است، زيرا يك نوآموز در ابتداي نگرش، وجود را در محسوسات مي‌‌بيند. همچنين براي بيان بي‌‌نياز بودن و بي‌‌نقص و كامل بودن خداوند نيز از بعضي كمالات كه براي انسانها مصداق دارد استفاده شده است. پس صفات و افعالي در كتب انبياء مثل حركت، نزول، صعود، رفتن، ايستادن، گشتن، نشستن، ساكن شدن، خارج شدن، و آمدن و عبور كردن كه همه آنها صفاتي مادي هستند و درباره جسم مصداق دارند، هرگز به مفهوم ماديشان به خداوند واحد و ازلي و ابدي اطلاق نمي‌‌شوند، بلكه براي بيان حضور و نظارت و توانايي و لطف و داوري باريتعالي بصورت تمثيل مورد استفاده قرار گرفته‌‌اند.
مزامير حضرت داويد همچون هر اثر نبوي كه سرچشمه از درياي بيكران وحي دارد به يك زمان و مكان و موضوع خاص محدود نمي‌‌شود، بلكه به همه زمانها و نسلها تعلق دارد. هر مزموري، مي‌‌تواند ضمن داشتن پيام آموزنده خود، ابعاد مختلف و رموز نهفته در خود داشته باشد و به موضوع‌هاي مختلف در زمانهاي متفاوت اشاره كند. چنانكه حضرت داويد مزاميرموسوم به هَلِل هَگادُول (از مزمور113تا 118) را در وصف و ستايش خداوند بخاطر معجزات زمان خروج بني اسراييل از مصر در زمان قديم و مددهاي الهي به موحدين در دوران خودش مي‌‌سرايد و بعدها، حزقيا از پادشاهان يهودا، بخاطر عظمت شكست خوردن سپاهيان سَنْحِريوْ (پادشاه آشور) و خلاصي قومش، همين مزامير نبوي را با نگاهي و برداشتي در رابطه با شگفتي‌‌هاي زمان خودش مي‌‌سرايد يا بازگو مي‌نمايد (532 تا 561 قبل از ميلاد).
روايتي به نقل از تلمود (باوا بَترا 14ب) مي‌‌گويد «داويد تهيليم را بهمراهي ده تن از بزرگان يعني حضرت آدم - مَلكي صِدِق (بقولي لقب حضرت سام فرزند حضرت نوح) - حضرت ابراهيم - حضرت موسي - هِمان - يِدوتون - آساف و فرزندان قُورَح سراييد» مفسرين مذهبي در توضيح اين روايت گفته‌‌اند: حضرت داويد بسياري از مزامير دوران قبل از خود را به همراه مزاميري كه حتي در دوره او توسط شعراي لوي چون آساف و هِمان - يدوتون- سروده شده بودند با "روئَح هَقُودِش" دريافت و گردآوري كرده است.
شكي نيست كه بسياري از مزامير به دوران بعد از داويد و حتي تا به زمان حشمونائيم نيز مربوط مي‌‌شوند.
مزمور (45) را برخي به ازدواج داويد با دختر پادشاه صور و يا يكي از وصلت‌‌هاي فرزند او سليمان و برخي آنرا به ازدواج اَحآو از پادشاهان بني‌‌اسرائيل با "ايزِبِل" دختر پادشاه صيدون مربوط مي‌‌دانند.
مزمورهايي چون ( 74) و(79) از دوران خرابي شيلو (853 -875 قبل از ميلاد)، حشمونائيم و ويراني خانه خدا سخن به ميان آورده‌‌اند. محققين، مزمور (73) را به خود داويد به عنوان سراينده اصلي و نه دريافت كننده منتسب مي‌‌دانند. دو مزمور (72) و(127) به حضرت شِلُمُو(سليمان) (836-796 قبل از ميلاد) نسبت داده مي‌‌شد، هر چند در مزمور (72) سليمان موضوع شعر است و روشن نيست كه آيا خود آنرا سروده يا مزمور درباره او سروده شده است. 12 مزمور به آساف كه از اولين شعراي لوي در زمان داويد بوده نسبت داده مي‌‌شود. 11 مزمور نيز به نواده‌‌هاي «قورح» كه در زمان پادشاهي «يِهُوشافاط» (836- 713 قبل از ميلاد) از پادشاهان يهودا، بعنوان شعرايي از جامعه لوي‌‌ها معرفي شده‌‌اند، منسوب‌‌اند. يك مزمور به «اِتان اِزراحي» و يكي به «هِمان ازراحي» تعلق دارد كه اين شخصيت‌‌ها كه در كتاب پادشاهان به عنوان دانشمندان و شعراي معروف در ايام قديم معرفي شده‌‌اند. افسانه‌‌هاي تلمودي اِتان ازراحي را لقب حضرت ابراهيم مي‌‌دانند. مفسرين مزمور (90) و بقولي (91) را نيز به حضرت موسي نسبت داده‌‌اند. برخي نيز مزمور(66) را به « مِنَشه» (532-477 قبل از ميلاد) از پادشاهان يهودا پس از توبه و بازگشت او بسوي دستورت الهي منسوب مي‌‌دانند.
البته مي‌‌توان تصور نمود كه اكثر اين مزامير و تفيلا‌‌ها به وقايع و ماجراهايي كه بر سرايندگان و يا جامعه آنها گذشته‌‌اند مربوط بوده، كه در زبان و ادبيات خاص و نظم شعري در كلمات مختصر نقش گرفته‌‌اند كه درك كامل و واضح آنها را براي خواننده تا‌‌اندازه‌‌اي مشكل مي‌‌سازد. همين روش عبارت پردازي و انشاء بليغ و استعاره‌‌اي است كه بعد عارفانه و تقدسي خاص به آن بخشيده تا آنجا كه يهوديان در موقعيت‌‌هاي سخت و بيماري و افسردگي با تلاوت آن احساس آرامش مي‌‌كنند و روحيه مي‌‌يابند و معتقدند كه كلمات ستايشگرانه تهيليم نردباني براي صعود و ارتباط قلبي و روحي نزديكتر انسان با خداوند ايجاد مي‌‌نمايد، و روح و جسم آنها را جلا مي‌‌دهند وشفا مي‌‌بخشند.

پي نوشت:
مجموعه كتب «تَنَخ» بنام (ميقرا) بمعني «قرائت» هم ناميده شده زيرا معمول بوده كه در ايام شنبه و اعياد قسمت‌‌هايي از اين كتب مقدس را در حضور مردم قرائت مي‌‌كرده‌‌اند، مدرسين ميشنا هم به اين مجموعه «ميقرا» مي‌‌گفتند تا آنرا با «ميشنا» و «ميدراش» كه تورا‌‌ي شفاهي خوانده شده‌‌اند، متمايز نمايند. در زمان عِزراي كاتب و به همت او و ساير اعضاي انجمن كبير قانون گذاري (كِنِسِت هَگَدولا) كتب مقدس در يك مجموعه بيست و چهار جلدي جمع‌‌آوري شدند تا از هرگونه گزند و تحريف در امان بمانند و اين چنين نظم گرفتند. (قرن پنجم قبل از ميلاد)
1. پنج جلد تورا شامل: بِرِشيت (آفرينش)، شِمُوت (خروج)، وَييقرا (لاويان)، بَميدبار (اعداد) و دِواريم (تثنيه).
2. چهار جلد انبياء اوليه شامل: يِهُوشوع، داوران، شِموئِل اول و دوم و پادشاهان اول و دوم.
3. سه جلد انبيا متاخر شامل: يِشَعيا، يِرمِيا و يِحِزقِل.
4. يك جلد از كتب انبياء بنام تِرِه عاسار (كتب دوازده‌گانه) كه شامل 12 كتاب كوچك از دوازده نبي متاخر است، به‌نام‌هاي هُوشِيعَ، يُوئِل، عامُوس، عُوَوديا، يُونا، ميخا، ناخوم، حَبَقوق، صِفَنيا، حَگَي، زِخَريا و مَلآخي.
5. يازده جلد كتوبيم شامل: تِهيليم، امثال سليمان، ايوب، سرود سرودهاي سليمان، روت، اِخا يا مراثي ييرمِيا، جامعه، اِستِر، دانيِل، عِزرا و نِحِميا و تواريخ ايام يك و دو.
به اعتقاد يهوديان 5 جلد تورا ديكته شده مسقيم از جانب خداوند به حضرت موسي است ، هشت جلد كتب انبياء را انبياءدر روياي نبوت به صورت وحي دريافت كرده و بعد آنرا نوشته‌‌اند، و يازده جلد كتوبيم نير با "روئَح هَقُودِش" نگرش شده‌‌اند بعضي از علما اين سه تركيب را به نام‌‌ها‌‌ي توراه، نبوت و حكمت نيز ناميده‌‌اند.
توضيح: تاريخ‌‌هاي قيد شده دوران سلطنت پادشاهان را مشخص كرده است.
 

سليمان حكاكيان
 

 

GENEALOGY شجره نامه
 

 رده بندی کتب منتشر  شده  :

کتب  ادبی

کتب تاریخی

کتب مذهبی

شکوفه های احساس
شاهین توراه
تورات منظوم
اشعار هادی نام دار
تند باد سرنوشت
اشک شمع
ترومپتی در وادی
از دنیایی که دیگر نیست
مرثیه ای برای زادگاهم
مینا
شکوه ایزدی

 

خانه بدوشان کره خاک
برگزیدگان یهودی
سیر و تحقیق در آئین موسایی1
سیر و تحقیق در آئین موسایی3
محاکمه آدلف آیشمن
سرگذشت ربی عقیوا
انطباق لحظه ها گاه شماری
فرزندان استر
همراه با فرهنگ
دفتر خاطرات راحل
خزرها
پادیاوند
تاریخ یهودیان مشهد
تاریخ معاصر-تاریخ یهودیان مشهد
تاریخ عصر جدید-تاریخ یهودیان مشهد
درد اهل ذمه
تحولات اجتماعی یهودیان ایران در قرن بیستم
دو قرن -تاریخ یهودیان مشهد
بربال خرد
خاطرات حاخام یدیدیا شوفط
ملت یهود
راهنمای جهانی آتشکده‌های زردشتیان
ستمگری انسانها به انسانها
واکنش آمريکا به هولوکاست
واکنش جهانیان به هولوکاست
پایان هولوکاست
 

برگزیده ای از تورات
غزل غزل ها
سرود مخلوقات
گنجینه های هفطارا
ترجمه سیدور یشاریم
باز نویسی و تفسیر تورای فارسی
مجموعه توراه و هفطارا
آتش دائم (منتخبی از گفتارهای ربای لوباویچ
روش هشانا
هگادا شل پسح
مزامیر حضرت داوود
تناسخ

 

     

کتب علمی

کتب غیر فارسی

کتب احتماعی - فلسفی

اصول نقشه کشی و طراحي
خود آموز فتوشاپ
کتاب پیری
غلبه بر چاقی
بیماری های مفصلی
بهداشت پوست و مو
علاج آلرژی
تنظیم چربی خون
درمان های طبیعی
کبالا برای همه
 
 

Leaving Iran  

ایمان و مشیت ا-لهی
گنجینه هایی از یهودیت
دُر سخن
سخنان شنیدنی
بزندگان جایزه نوبل
شرحی بر دلالت الحائرین
شرحی بر دلالت الحائرین1
شرحی بر دلالت الحائرین3
شرحی بر دلالت الحائرین2

     

کتب هنری

کتب روانشناسی

کتب سیاسی - فرهنگی

   


زیر مجموعه های تاریخ و فرهنگ:
 


 مجموعه های سایت
7DORIM

 

ARTICLE  مقالات
MOADIM  مناسبتها
PUBLICATIONS   کتب منتشر شده
LINKS  دیگر سایتها

GENEALOGY شجره نامه
صفحه اول

 

تصاویر Visions
انطباق لحظه ها Calendar
تاریخ و فرهنگ  Culture
باع بهشت GanEden
درباره ما About Us
تماس با ما Contact Us
پاناروما ( سراسرنما) Panaroma


 

 

     



در
FaceBook با 7Dorim
ارتباط برقرار کنید

 

مجموعه کتب در حال گسترش می باشد.