دكتر ابراهيم برال

دكتر ابراهيم برال در جامعه پزشكي ايران نامي آشنا و در خور احترام است. وي يكي از پيشكسوتان فرهيخته علوم آزمايشگاهي است كه با حضور مستمرش، با بيش از 60 سال خدمت پربار، توانست در حيطه آزمايشگاه تشخيص طبي به‌عنوان يك كلينيكال پاتولوژيست، نام خود را در تاريخ پزشكي ايران ثبت نمايد. ابراهيم برال در دي‌ماه 1299 خورشيدي در يك خانواده متدين يهودي در تهران متولد گرديد، پدرش عزيزا... برال از خيرانديشان و نخستين بنيانگذار انجمن كليميان، همچنين رئيس اين انجمن در سال 1306 بود، مادرش زني هنرمند از خانوادة استاد بالاخان ني‌داوود كه همه اعضاء خانواده از موسيقي‌دان‌هاي نامي بوده‌اند.
وي تحصيلات ابتدايي و متوسطه را در مدارس آليانس و دوره دوم متوسط را در دبيرستان ايرانشهر به پايان رسانيد.
بلافاصله توانست طي برگزاري كنكور به دانشكده علوم پزشكي تهران راه يابد، و در سال 1323 با درجه ممتاز موفق به اخذ مدرك دكتراي عمومي شد و پس از گذراندن 4 سال خدمات پزشكي عمومي با توجه به علاقمندي وي به مسائل آزمايشگاهي به آموزش و كار در بخش آزمايشگاه دانشگاه تهران مشغول شد، سپس در سال 1332 توانست مسئوليت درمانگاه بيمارستان آزمايشگاه سينا را كه تحت پوشش دانشگاه تهران بود به‌دست بگيرد. ضمن آنكه در بخش آزمايشگاه هم به عنوان آسيستان مشغول بود.
از سال 1334 دكتر برال تحقيقات خودش را به‌سمت آزمايش‌هاي هورموني معطوف نمود و براي اولين‌بار وي آزمايشاتي را در اين راستا در ايران انجام داد. بدين منظور جهت بررسي و مطالعات بيشتر در راستاي آزمايش‌هاي هورموني به فرانسه عزيمت نمود و در دانشگاه پاریس زير نظر پروفسور پاستور (نوه لويي پاستور) پيرامون اين آزمايش‌ها به تحقيق و مطالعه پرداخت. پس از بازگشت به ايران براي اولين‌بار روش انجام آزمايش‌هاي هورموني را در ايران راه‌اندازي و استفاده از روش الايزا را براي كارهاي آزمايشگاهي مختلف پايه‌گذاري نمود. سال 1349 رياست بخش آزمايشگاه بيمارستان سينا به وي واگذار شد، ضمن اينكه مسئوليت انتقال خون هم به وي واگذار گرديد.
در سال 1336 به پيشنهاد دكتر برال مراكزي جهت تربيت تكنيسين‌هاي كادر آزمايشگاه ايجاد گرديد و اين نوآوري تحولي عظيم در سيستم مديريت و كادر آزمايشگاه‌ها پديد آورد.
كارنامه فعاليت دكتر برال رسما از سال 1948 (ميلادي از دستياري در بيمارستان سينا آغاز شد. علي‌رغم آنكه در سال 1990 پس از 41 سال خدمت در دانشگاه تهران بازنشسته شد، اما دست از فعاليت‌هاي علمي خود برنداشت، طي اين مدت به موازات مسئوليت‌هاي محوله، كارهاي پژوهشي و انتشار متعدد مقالات علمي به زبان‌هاي فارسي و فرانسه در نشريه‌هاي ايران و فرانسه، تاليف كتب گوناگون در زمينه مسائل علوم آزمايشگاهي در سه مجله با نام "درس‌هاي آزمايشگاهي پزشكي" و نيز سخنراني‌هاي پزشكي، عضويت در انجمن‌هاي مختلف پزشكي، عضويت در هيئت‌مديره انجمن متخصصين علوم آزمايشگاهي‌هاي باليني، عضويت در هيئت ژوري نظام پزشكي، انجام 28 پايان‌نامه تخصصي، استاد گروه آزمايشگاه باليني مديريت گروه پاتولوژي دانشكده پزشكي، دبير ممتحنه گروه پاتالوژي وزارت علوم قاضي دادگاه نظام پزشكي، استاد دانشگاه تهران و رياست آزمايشگاه بخش انتقال خون بيمارستان سينا، همچنين سال 1328 دركتر برال اولين آزمايشگاه خصوصي خود را با اجاره نمودن يك آپارتمان كوچك تاسيس نمود و فقط راجع به شيمي خون مربوز به اوره ده مورد آزمايش انجام داد.
دكتر برال با تلاشي پيگير موفق شد در سال 1349 يكي از مجهزترين آزمايشگاه‌ها را در مركز تهران با نام پاستور ايجاد كند.
جامعه آزمايشگاهي ايران بر اين باور است، تلاش و دلسوزي و پشتكار بي‌وقفه استاد در توسعه و تكميل نظام علوم آزمايشگاهي و آموزش متخصصين، همچنين خدمات به بيماران محروم و بي‌بضاعت در بيمارستان‌ها ماندگار مي‌باشد.
از اين رو در سال 1383 از طرف انجمن‌هاي علمي و تخصصي آزمايشگاه باليني در يادمان چهارمين همايش تقدير از اساتيد پيشكسوت دانشگاه تهران طي مراسمي از وي تقدير به عمل آمد و اعلام شد، به حق مي‌توان از او به عنوان پدر علم آزمايشگاه ايران نام برد، همچنين همان‌سال در كنگره ساليانه پاتولوژي به عنوان استاد نمونه انتخاب شد. دكتر برال همانند اسلاف خويش به كارهاي اجتماعي و خيريه عشق مي‌ورزيد. سال 1322 به پيشنهاد و تشويق دوست صميمي‌اش مرحوم دكتر بسيم برجيس به عضويت شوراي كوي كليميان پيوست، با وجود مشغله فراوان و داشتن مسئوليت‌هاي گوناگون در زمينه‌هاي علمي، همچنين تدريس در دانشگاه علوم پزشكي ايران، توامان در راستاي خدمات اجتماعي فعاليت‌ گسترده‌اي را با قبول بخشي از مسئوليت‌هاي جامعه را عهده‌دار شد.
از مهم‌ترين آن پي‌گيري جهت لوله‌كشي آب آشاميدني در منطقه خيابان سيروس به ويژه در محله عودلاجان، همچنين بهداشتي نمودن توالت‌ها (تغيير بافت ساختماني آن) ضمن آنكه در هر فرصتي در جلسات انجمن شركت و به بحث و گفتگو مي‌نشست.
سال 1330 براي پزشكان يهودي، انجمن پزشكي سينا را تاسيس كرد و از همان سال با پيشنهاد دكتر برال معاينه قبل از ازدواج در جامعه مرسوم شد. سال 1355 به خاطر تناقض‌هاي موجود در انجمن كلیميان كه مغاير با اهداف وي بود، انجمن را رها كرد و با كمك دوست ديرينه‌اش دكتر بسيم برجيس كانون پيشبرد را با اهداف فرهنگي، اجتماعي و هنري احيا نمود و آخرين دستاوردش همكاري جهت ايجاد بنياد ازدواج بود.
انجام آزمايش‌هاي رايگان ، كمك جهت راه‌اندازي و يا ايجاد مشاغل براي نيازمندان ، ايجاد شوراي حل مشكلات، ايجاد صندوقي براي كمك‌هاي مادي به نيازمندان و بسياري ديگر از كارهاي نيك كه طي اين دوران در كارنامه اعمال وي ثبت شده است.
دكتر برال در سال 1325 با خانم هلن از خانواده باروخ‌اميري ازدواج كرد. حاصل اين پيوند پنج پسر مي‌باشد، ژاك برال پسر ارشد در فرانسه به‌سر مي‌برد و از فيلم‌سازان و كارگردانان‌هاي موفق سينما در اروپا است.
دكتر برال در سال 1386 در سن 87 سالگي به‌علت عارضه كانسر پروستات پس از 12 سال مبارزه دار فاني را وداع گفت.
ناگفته نماند دكتر ابراهيم برال همواره از معتمدين جامعه به شمار مي‌رفت و به دفعات براي حل مشكلات ديگران، بخصوص همكيشان به عنوان حَكَم انتخاب مي‌شدند.
از تالیفات دکتر ابراهیم برال در سال 1349 درس های آزمایشگاهی پزشکی در سه جلد می باشد